quote from opening of Daraohwn, by Yasmijn Jarram
o p e n i n g s p e e c h
by Yasmijn Jarram, art critic and author
on the occasion of the opening of ‘Daraohwn’ Pictura Dordrecht 24 march 2012
(dutch text)
Ook namens mij allemaal van harte welkom.
Enige tijd terug belde Yvonne mij om te vragen of ik haar nieuwe tentoonstelling Daraohwn wilde openen. Ik had al zo ongeveer toegezegd, toen ik mij hardop realiseerde dat ik haar autonome werk eigenlijk helemaal niet zo goed kende. Niettemin had ik al op verschillende manieren met Yvonne te maken gehad. We kwamen elkaar voor het eerst ‘tegen’ via de website galeries.nl, waarvoor we begin 2010 na elkaar een maand lang actief waren als gastschrijver en -tekenaar. Yvonne experimenteerde hier met een reeks visuele commentaren: digitale tekeningen, gemaakt met een drukgevoelige pen op een digitale tablet, die reflecteerden op bestaande kunstwerken en tentoonstellingen.
Een jaar later kwamen we opnieuw met elkaar in aanraking − wederom via een website, dit keer die van onafhankelijk kunsttijdschrift Tubelight, waarvoor ik toen, en nu nog steeds werkzaam ben als redacteur. Voor Tubelight initieerde Yvonne ...
start of opening speech © 2012 Yasmijn Jarram
click here for full text of opening speech of Yasmijn Jarram
o p e n i n g s p e e c h
by Loukie Hoos, artist and critic
on the occasion of the opening of ‘Beeldverwanten’ Galerie AIR 10 Oct 2010
(dutch text)
Soms suggereren lijnen vorm, soms ruimte, soms ritme, soms scheiding, soms conflict, soms verbinding. Altijd blijft het beeld ook enigszins organisch en altijd beweegt het, soms maakt het zelfs - voor de goede verstaander - muziek.
.
Het is een interessant proces. Het beeld dat ze als voorbeeld gebruikt en de zelf opgelegde regels die voor de variatie in haar tekeningen zorgen, gaan in feite fungeren als een context waarbinnen haar persoonlijke en intuïtieve keuzes steeds meer invloed hebben (...)
In ′Beeldverwanten′ laat ze voor het eerst zien hoe door dit proces series ontstaan
.
Het is duidelijk dat ze als kunstenaar onderzoeker is (...)
Bij Yvonne gaat het om het zichtbaar maken van persoonlijke kenmerken van haar manier van waarnemen van de natuur en tegelijkertijd om de vraag in hoeverre ook persoonlijke keuzen onderworpen zijn aan natuurlijke wetmatigheden.
(...) vragen die je existentieel kunt noemen. Vragen over de positie van de mens in deze wereld. Filosofische vragen.
quotes from opening speech © 2010 Loukie Hoos
full text of review of Loukie Hoos
r e v i e w
‘in the Picture’ Picturablad 2010 n2 (dutch text)
Twee nummers geleden stond er een lang artikel in het Picturablad over het werk van Yvonne van den Herik. Nu trekt ze opnieuw de aandacht. ...
full text of ′in the Picture′
quote from interview in Picturablad
i n t e r v i e w
by Annemarie Estor Picturablad dec 2009 (dutch text)
Ik loop het Picturagebouw in en sta oog in oog met grillige, organische lijnen.
Natuur. Organisch. Ik denk onwillekeurig aan bomen, gebladerte vooral,
maar meen ook iets in de tekeningen terug te zien van de natuur in onszelf.
Wat zie ik? Zenuwen? Hersenen? Weefsels? Of ben ik gek?
Ik raak gefascineerd en besluit eens met Yvonne van den Herik te gaan praten.
full text interview Picturablad
click on image for short movie
r e v i e w
dutch text below is written by Wim van der Beek, art critic
as part of the opening speech of the exhibition beyond landscape
Yvonne van den Herik vervreemdt landschapselementen van hun oorsprong.
Het gaat haar niet om exacte plaatsbepaling, herkenning of herkomst. Ze is vooral geinteresseerd in transformatieprocessen.
Bomen en bergen worden omgezet in labyrintische patronen, meanderende lijnstructuren en ruimtelijke ervaringen. Haar tekeningen en schilderijen zijn even grillig en onvoorspelbaar als de natuur zelf.
In haar werk verandert ze voortdurend van standpunt en gezichtspunt om het oog scherp en de geest alert te houden, om nieuwe zienswijzen te creeren, de blik te verruimen en de bewegingsdimensie te maximaliseren.
Structuren en patronen komen min of meer organisch voort uit het intuitieve scheppingsproces dat zij op gang brengt en dat richtinggevend is voor haar werkwijze.
Van den Herik verkent een domein dat ingeklemd ligt tussen figuratie en abstractie.
En bijna terloops verinnerlijkt ze het landschap.
© 2008 Wim van der Beek
r e v i e w s · r e s u m e
selection
2012 Daraohwn · opening speech · Yasmijn Jarram
2012 Pulchri·blad jrg 40 n 1 · Uitwisseling ARS Leiden en Pulchri Den Haag
2010 Beeldverwanten · opening speech · Loukie Hoos
2010 Berkelbode · Expositie ‘Beeldverwanten’ bij Galerie AIR
2010 Picturablad n 2 · In the picture · Yvonne van den Herik op galeries.nl
2009 Picturablad n 4 · Yvonne van den Herik en het échte kijken · Annemarie Estor
2008 Beyond landscape · openingstekst · Wim van der Beek
2006 Leidsch Dagblad ·
2006 Veel kwaliteit bij nieuwe leden van Ars · Bernadette van der Goes
2003 Delftsche Courant · Kunstlicht ·
2003 Hoe een heel landschap op een afbeelding past · Hendrik van Leeuwen
full text of selected reviews
m o r e a b o u t t h e w o r k
The irregular shape of cracks in glacier formation, the apparantly unpredictable grooves and outlines of rocky mountains and the chaotic structure of tree branches and foliage form an ongoing source of inspiration to make drawings and paintings.
Spontaneously perceived and visually imagined lines and movements function as the base of the approach of each work. Pen and brush intuitively and directly note the primordial chaos of lines (like in ′wanderdrawing′).
Originally studying and exploring the visual characteristics and rhythm of natural surroundings for years, specific points of view turned out to be favourite: observing mountain faces, as well as trees or foliages, in a more or less perpendicular way or looking down from an extremely high standpoint, as from the top of a mountain (as in photo below).
iceland © 1999 yvdhIn such viewpoints the sensation of depth is more or less diminishing and the perception of the third dimension is changing. What's left is an other sensation of depth and space. Guided by visual characteristics like orientation, overlap, line weight and rhythm, but also by aspects which are hard to describe in verbal language, wandering through sceneries (in a visual way) is changing and leads to 'beyond landscape' imagination and to the fascinating awareness of new chaos.
In the studio, searching for and experimenting with more or other visual denotations based on this fascination and on visual spatial thinking, repeatedly taking a certain scenery or previous work over and over again (as in tibetan series below) and in recent works also more or less mixing fragments of them (see ′works′), this approach, combined with a highly intuitive way of working, leads to ongrowing visualisations and ongoing explorations.
In the process of making drawings, based on observations, photos, sketches and previous works, formal aspects have become more and more important. Connecting and disconnecting for example turned out to be ever recurring themes.
variations on a theme: tibetan series
back to the top