±1600	Cornelis Cornelisz ontwerpt de houtzaagmolen type 'Paltrok'
1627	Opheffing van het Amsterdamse houtzagersgilde (handzagers !)
18 juni 1631	Oprichting van de 'Zaagmolencompagnie', die meteen startte met de bouw van 11 paltrokken en 1 bovenkruier. De Otter was de eerste van deze 12 molens
1638	Ontbinding van de 'Zaagmolencompagnie'. De molens worden aan particulieren verkocht. "De Otter" komt in handen van Barend Willemsz Prins. Later in de 17e eeuw wordt Adriaan Claesz de eigenaar.
1682	De gebroeder Gelepey kopen "De Otter"
1703	De familie Buys wordt de nieuwe eigenaar
1746	Er staan zo'n 39 houtzaagmolens in Amsterdam
1749	Willem Napels en Sikke Kleijn verwerven "De Otter" tijdens een verkoop bij executie
Eind 18e eeuw	Vele eigenaren (Bruyn, Krudop, Sodenkampf)
1817	Gerrit van der Bijl koopt "De Otter". De molen staat nog steeds op het bedrijfsterrein van de firma die deze naam draagt !
1826	82 houtzaagmolens verschaffen in Amsterdam aan 328 arbeiders werk
27 juni 1991	De voorlaatste eigenaren (Ambagtsheer Beleggingen en Houtimport Kuhn) dragen "De Otter" over aan 'Stichting Houtzaagmolen de Otter'
27 september 1994	De stichting start de restauratie
27 september 1996	Oplevering van de door molenmaker Saendijck gerestaureerde molen
1998	Nieuwbouwplannen voor een torenflat van 30 meter hoog tegenover de Otter worden gehonoreerd; Protest heeft niet mogen baten....
2000	Nieuwe hoogbouwplannen rondom de Otter dreigen de molen definitief te verstikken
2001	De molenaars van De Otter vragen bij de deelraad wijziging van de bestemmingsplannen aan om de bedreigende hoogbouw de pas af te snijden.| Op 30 juni wordt ter ondersteuning hiervan op muzikale wijze "het jaar middendoor gezaagd" . De deelraad weigert de aanvraag en staat achter nieuwe hoogbouw-initiatieven
2002	••Bouw plannen voor 55 meter hoge Marcanti-toren worden ter visie gelegd. De Otter protesteert. Misleidend windonderzoek concludeert dat de molen geen hinder zal ondervinden. Onderzoeksvoorstellen van de diverse moleninstanties worden terzijde geschoven. Deelraad keurt benodigde wijziging bestemmingsplan goed. Plannen worden voorgelegd aan Gedeputeerde Staten. ••Bouwplannen van "Deco" direct naast de molen, 16 meter hoog worden door de deelraad aan bewoners gepresenteerd. De meest belanghebbende bewoners zijn NIET uitgenodigd. Zelfde misleidende windonderzoek concludeert alweer dat De Otter géén hinder zal ondervinden. Molenaars protesteren: Windhinder zal evident en fataal zijn. ••Hoogbouw Buyskop bereikt hoogste punt. Gevolgen direct merkbaar: NW-wind geheel verdwenen bij de molen; N en NO wind ernstig verstoord. Ook hier werd vooraf een windonderzoek verricht met dezelfde misleidende conclusie. Protest van De Otter mocht niet baten.
2003	Gedeputeerde staten keuren het bestemmingsplan voor de Marcanti-toren goed ondanks vele bezwaren van bewoners, molenaars en diverse instellingen. Het Gilde van Vrijwillig Molenaars, de Vereniging De Hollandsche Molen en de molenaars van De Otter tekenen beroep aan bij de Raad van State. Ook de Raad van State geeft goedkeuring aan het bestemmingsplan en bezegelt daarmee het lot van De Otter: De hoge nieuwbouw zal worden gerealiseerd waardoor De Otter zal stilvallen.
2004	••Bouw plannen Buyskade IV worden ter visie gelegd. Deze bouw zal het laatste restant van de noorwesten wind voor De Otter vernietigen. ••Bomen zijn geplant langs de Kostverlorenvaart, waardoor de noordenwind flink aan energie zal inboeten bij De Otter. ••Eigenaar van De Otter wil de molen verhuizen naar Uitgeest teneinde de molen voor de ondergang te behoeden en zet de procedure hiervoor in gang.
2005	•• De Amsterdamse Raad voor de Monumentenzorg(ARM), Het Amsterdamse Bureau voor Monumenten en Archeologie(BMA) , en De Rijksdiensd voor de Monumentenzorg(RDMZ) adviseren het stadsdeel over de verplaatsing van De Otter. ••De RDMZ en de ARM adviseren om de molen te verplaatsen. BMA adviseert om de molen in de stad te laten staan maar verbindt daaraan voorwaarden waar het stadsdeel niet kan voldoen. Vele instanties en personen adviseren het stadsdeel op eigen initiatief om de molen te verplaatsen. •• Het stadsdeel weigert de verplaatsing toe te staan. •• De Otter gaat in beroep bij de commissie "Bezwaar en Beroep". •• De commissie verklaard het beroep ongegrond. •• De Otter verzoekt de Amsterdamse rechtbank om toestemming om de molen te verplaatsen. •• Inmiddels is een laagbouw-onderstuk aan de Gillis van Ledenbergstraat voorzien van een extra verdieping. Gevolgen: zuid-oosten wind nóg verder aangetast en afvoer zuid-westen wind wordt nóg meer gehinderd waardoor nóg meer turbulenties ontstaan. •• De bouw van Gillis II (Kostverlorenhof") ,ten zuiden van en direct grenzend aan de molen, is inmiddels gestart en zal naar verwachting volgend jaar op de geplande hoogte van 13 meter komen. •• De bouw van de Marcanti-toren ,ten zuid-westen van de molen, is inmiddels gestart en zal naar verwachting volgend jaar op de geplande hoogtevan 55 meter komen. •• Deze twee bouwwerken betekenen in 2006 het definitieve einde van De Otter als werkend monument. De "Buyskop" (NW van de molen) betekende reeds 40% verlies aan windenergie. Gillis II en de Marcanti-toren zullen de resterende wind in de praktijk definitief onbruikbaar maken.
2006	•• Rampjaar voor De Otter De meest bedreigende bouwwerken zijn op hoogte gekomen en doen hun invloed gelden. in de afgelopen 1,5 jaar blijkt de windvang dusdanig te zijn verslechterd dat de molen praktisch niet meer draait. In de eerste helft van 2006 konden slechts 3600 omwentelingen worden gemaakt; nog geen 10% van wat er mogelijk was toen de restauratie in 1996 was gerealiseerd!! De molenaars ,die telkens weer moeten vaststellen dat ze voor niets naar de De Otter zijn gekomen trekken hun conclusie. In augustus dient de laatste molenaar zijn onslag in. Er is geen werk meer voor een molenaar op De Otter. ** De Otter wordt geconserveerd en staat vanaf die tijd verweesd in de rouwstand. Voor het publiek is de molen niet meer toegankelijk. Doordat er niet meer met de molen kan worden gewerkt, is de zaaggrond spekglad geworden en kan de veiligheid van de bezoekers niet langer worden gegarandeerd.
2007 - 2008	•• De Otter "wint" het bij de Raad van State en het stadsdeel wordt in het ongelijk gesteld in zake de weigering van de verplaatsingsvergunning. Echter het stadsdeel krijgt toch nog een kans als zij een windonderzoek ter plaatse laat uitvoeren en de weigering opnieuw onderbouwt. Kostbare tijd wordt vervolgens verspeeld in een poging om er via onderhandelingen toch nog uit te komen. ** De Otter stapt uiteindelijk maar weer naar de rechter omdat het stadsdeel te lang wacht met het uitvoeren van het windonderzoek. De rechter stelt De Otter in het ongelijk en die tekent vervolgens weer beroep aan bij de Raad van State.
2009	•• Het lijkt er op dat het windonderzoek ter plaatse nu eindelijk wordt uitgevoerd. De Otter wordt weer uit z'n geconserveerde slaapstand gehaald en zal weer maalvaardig klaar staan om de meetgegevens te kunnen vergelijken met de echte molenwereld.
2009-2010	** Op de molenwerf worden gedurende een jaar alle windgegevens gemeten en opgeslagen om te bepalen of de wind ter plaatse nog voldoende is om De Otter te kunnen laten draaien en zagen. De uitkomst is vernietigend: in nog slechts 4,9% van de beschikbare tijd kan er nog maar met de molen worden gedraaid. Draaien betekent nog niet zagen! Daar laat het onderzoek zich niet over uit. Het stadsdeel blijft bij haar weigering om De Otter te laten gaan. De eigenaar gaat in beroep.
2011	** De rechtbank van Amsterdam stelt de eigenaar van De Otter volledig in het gelijk en verleent op die manier de zo fel begeerde monumentenvergunning. Het stadsdeel gaat in beroep bij de Raad van State en een groep bewoners sluit zich daarbij aan. ** De Raad van State onderschrijft de uitspraak van de rechtbank van Amsterdam, maar vernietigt het verlenen van de monumentenvergunning. De commissie van Bezwaar&Beroep zal zich opnieuw over de zaak moeten uitspreken.

<<Terug